‘'P U W E M A B R E K T E N' (De Bron; zondagmiddag 6 januari 2008)

Voor het eerst zal ik het meemaken. Ik heb geen idee wat deze middag mij brengen zal. Ik ga er dus met gemengde gevoelens heen.
Ik beweeg mij nog niet lang en dus met gepaste bescheidenheid in de literaire wereld van Bukutori.
De ‘Puwema Brekten' wordt door Eddy van der Hilst gecorrigeerd in ‘Puwema Brekiten' al spreken we die
‘i' niet uit. Cairo noemde ‘Puin' ook ‘brokositon' en bovendien is Eddy van der Hilst de algemeen erkende Sranantongo deskundige, dus zal het zeker zo zijn. Veel belangrijker dan dit simpele ‘i'-tje is echter het genot van de goed georganiseerde, in een gezellige sfeer verlopende en leerzame middag. Tieneke Sumter is de sympathieke gastvrouw van ‘De Bron' in de Rositastraat die ervoor zorgt dat iedere nieuwe gast zich meteen thuisvoelt. Organisator achter het gebeuren is Bukutori's immer goed ge-oliede motortje Ruth.
Er is verrassende guitaarmuziek met zang. Bij de eenvoudige Surinaamse ‘meezingertjes' voelen we ons ‘one happy family'. De stemming zit er meteen in. Ruth blikt dankbaar terug op alle prettige dingen op literair gebied die haar in 2007 overkomen zijn en ziet uit naar wat 2008 nog voor haar in petto heeft. Guillaume leest indrukwekkend voor over de revolutie. Hij noemt het zelf een mengeling van proza, poezie en column. Later zal hij nog enkele bijdragen leveren die alle zeer in de smaak vallen. Spontaan is het samenspel tussen hem en Hans als Guillaume een gedicht voorleest en Hans daarbij een gepaste guitaarbegeleiding speelt. Niet ingestudeerd, toch heel mooi, dus vakmanschap! De voor De Ware Tijd aanwezige verslaggeefster blijkt ook mooi te kunnen zingen en levert haar bijdrage, begeleid door een andere guitarist. Alida Neslo onthult dat zij Hindi studeert en een gedicht in die taal geschreven heeft. Zij leest het voor, gevolgd door een vertaling in het Nederlands, onontbeerlijk voor het aanwezige gezelschap, veronderstel ik. Rolanda kondigt op bescheiden wijze aan ‘ook een bijdrage te willen leveren'. Dat blijkt een ‘understatement' te zijn: zij zingt de (gouden!) regen uit de hemel! Professioneel en prachtig! Twee deelneemsters aan Bukutori's project ‘Kinder- en jeugdverhalen schrijven' lezen schoorvoetend zelfgeschreven proza en poëzie voor. Zij beloven beiden dit het volgend jaar met meer ‘flair' te zullen doen! Een buitenlandse gast leest een gevoelig stukje proza voor. Ik ben verrast. Het is van Kahlil Gibran. Het is uit ‘De Profeet', een deel uit ‘over het huwelijk'. Ik herken het. Ik ken het uit het hoofd. Mijn geliefde Gibran krijgt echter niet de eer die hem tot in eeuwigheid zal toekomen: zijn naam wordt niet genoemd. Om bronvermelding kun je niet heen als je iets voorleest dat je niet zelf geschreven hebt. Misschien gewoon vergeten?
In de pauze zijn er een brunch- en een drankentafel, wat eraan bijdraagt dat deze literaire middag ook een sociale middag wordt. Omdat dit samenzijn er ook een is van bezinning, komt niet alleen de terugblik op 2007, maar ook de vooruitblik op 2008 aan bod. Niemand ontkomt aan Tienekes ondervraging.
‘ Wat zijn je voornemens voor het komende jaar?' vraagt zij aan ons allen. De vragenronde levert ernstige, tot nadenken stemmende, soms ook hilarische momenten op. Ik wed dat niemand het achterste van zijn tong heeft laten zien...
Ik durf het in elk geval niet aan mijn voornemen uit te spreken om nu toch eindelijk mijn huis eens binnenstebuiten te gaan keren om het grondig schoon te maken. Of dat ik hoop dat die dollarboom, reeds jaren geleden zorgvuldig in een verborgen hoekje van mijn tuin geplant, dit jaar eindelijk vrucht zal dragen. Hardop spreek ik dus maar de wens uit dat ik vanaf dit jaar elk jaar een jaartje jonger inplaats van ouder wens te worden.

Als ik Tienekes gastvrije pand verlaat omdat ik nog naar een friyari moet, laat ik zingende, musicerende en dansende literatuurliefhebbers achter.

Cobi Pengel, januari 2008