VAN PASSIE TOT PUBLICATIE

Over tien jaar Schrijven
Door Chris Lembeeckx

 

Vroeger, toen er nog een gouden standaard was en de dieren konden spreken, was ik een tijdlang journalist voor een Nederlands automatiseringsvakblad. Week in, week uit interviewde ik programmeurs, systeembeheerders en andere computerdeskundigen. Over mini-mainframeverbindingen, cobolcompilers en alles wat deze nieuwe druïden in hun koperen ketels brouwden. Wat me opviel bij al die gesprekken was de bijna naïeve bezieling voor hun vak. Geen cynisme, geen onverschilligheid, slechts het soort geestdrift waar andere werkmensen soms over dromen. Ook als het over cobolcompilers moet gaan. Eerlijk gezegd was ik een beetje jaloers op deze vakmensen. Hoe anders was het op mijn eigen bescheiden vakgebiedje – het dichten, het schrijven van verhalen? Niet dat men daar zo cynisch of onverschillig was – verre van dat – maar waar kon je de geestdrift van het máken, terugvinden? Niet in de literaire bladen of bijlagen, want daar ging het voornamelijk over de eindprodukten, om het maar eens oneerbiedig uit te drukken, en over die gaapverwekkende vraag naar het autobiografische gehalte van verhalen en romans. Vrijwel nooit schreef men over het vak zélf in al die interviews en beschouwingen. Niet over de technieken, de problemen en de oplossingen bij het schrijven. En dat is jammer, want waarom zouden automatiseerders wél over hun vak mogen lezen, en schrijvers niet?

Tien jaar geleden woonde ik nog in Antwerpen, maar ging geregeld naar Amsterdam om literaire avonden te bezoeken, vrienden te spreken en boeken te kopen. Bij een van die boekenzaken, op het Spui, zag ik een tijdschrift liggen dat de simpele naam Schrijven droeg. Met enige aarzeling sloeg ik het open, las de inhoudsopgave, bladerde erin en wist: dit bedoel ik nu, al jaren. Een vakblad voor schrijvers. Met aandacht voor de passie van het schrijven, maar ook voor het geworstel om die ene wending, dat ene woord. Daarna duurde het nog een paar jaar voordat ik zelf de stap durfde te zetten om de redactie te bestoken met eigen ideeën en artikelen, maar het zaadje was op die maartse zondagmiddag geplant. En nu, een kleine tien jaar later, werd ik gevraagd om ruim zestig tijdschriften te lezen en de beste artikelen uit een decennium te selecteren. Een eer, maar ook een groot genoegen. Eindelijk kwam het allemaal weer bij elkaar – al dat gezoek, geworstel en gezweet. Bij de samenstelling van dit boek heb ik zoveel mogelijk het schrijfproces proberen te volgen. Die verloopt in grote lijnen van passie tot publicatie, zoals de ondertitel van Schrijven Magazine ook een tijdlang luidde. Je begint met het enthousiasme voor een idee, een zin of het werk van een andere schrijver. Daarna zet je je idee om in vorm, met behulp van schrijftechnieken en –inzichten, en dat allemaal volgens de regels van het genre, die je alleen kunt overtreden als je ze begrijpt en beheerst. Uiteindelijk volgt dan het herschrijven, het fijnslijpen, gevolgd door het publicatieproces. Zo gebeurt het bij schrijvers, en zo gebeurt het ook bij cobolprogrammeurs.

Aan dit boek werkten tientallen schrijvers, journalisten en publicisten mee, die allemaal de opbrengst van hun werk afstonden aan Bukutori in Paramaribo, een stichting die beginnende schrijvers en vertellers in Suriname begeleidt. Dank daarvoor, en veel plezier bij het lezen van dit boek.

Blijf schrijven.

 

Chris Lembeeckx

 

Auteurs die aan het boek bijdroegen:

Els Ackerman, Martin Bril, Maarten Dessing, Angela van Elst, Linda Huijsmans, Atte Jongstra, Marco Kamphuis, Marijke Kolk, Karel Glastra van Loon, Natasja Kuipers, Chris Lembeeckx, Erik Nieuwenhuis, Frank Noë, Kitty Peetoom, Ton Rozeman, Yke Schotanus, Peter Henk Steenhuis, Louis Stiller, Joyce Vanhommerig

meer informatie: www.schrijvenonline.org