Het Leven van Pi
Wie zal het geloven, een jongen van zestien en een volwassen koningstijger in reddingssloep. Hoe houdt hij het acht maanden lang uit met zo’n gevaarlijk beest in een beperkte ruimte, omgeven door zeewater en haaien. De survivalvoeding raakt op en van zijn kleding knapt na enkele maanden het laatste overgebleven restje stof door. Dagen en nachten wisselen elkaar af tegen een horizon waar niets te merken valt of de wereld nog bestaat.... Het is voor mij moeilijk te geloven: ‘Het leven van Pi’ is een fictief verhaal. Yann Martel wint hiermee in 2002 de Man Booker Prize en laat hiermee critici zien dat hij het wel kan. Eerdere werken van hem kregen vernietigende reacties.
Als natuurliefhebber vond ik de beschrijving van de omgeving een krachtig element in het verhaal. Hoeveel zou je kunnen vertellen met alleen maar zeewater om je heen en een horizontale streep dat de zee van de lucht scheidt? De zee is rijk aan vis en ander leven maar wanneer zie je dat aan de oppervlakte? Niet bij het varen. Alleen door dagen en nachten te dobberen op zee kan je ze van dichtbij meemaken. Prachtig zijn ook de inventieve overlevingskunsten, de interactie van mens en dier maar bovenal hoe hij, Pi Patel, als mens tegenover het universum staat: het zijn niet de weerselementen of de hongerdood waaraan hij zou bezwijken, maar de eenzaamheid. Zonder Richard Parker -de tijger- zou hij het nooit zo lang hebben uitgehouden. En daarmee komt de thema heel sterk naar voren: de mens is een sociaal wezen. Met de uitzichtloosheid en de constante dreiging van de dood tegenover hem krijgt de moedige Pi filosofische inzichten van het leven. Dit boek is niet voor lezers die van liefdesromans houden. Het gaat over het leven en hoe die te zien wanneer de ziel leeg is.
Voor het verhaal had de schrijver een lange aanloop nodig; een derde van het boek besteedt hij aan de inleiding. En daarmee hadden anderen die het ook hadden gelezen ook niet het gevoel dat het om een fictief verhaal ging. Nee, lijkt erop alsof Martel werkelijk met een tijger op zee heeft rondgedreven. Het natuurverschijnsel aan het eind vond ik bizar.
YANN MARTEL - HET LEVEN VAN PI (Life of Pi, vert. Gerda Baardman en Tjadine Stheeman), Bert Bakker, 2003
Charles Chang
