Buku Nyanprey
Weleens een buku-woron gezien?
De mensen die me kennen, weten het allang: Daar heb je die onverbeterlijke lettervreter weer met haar levensgevaarlijk hoog gehalte aan inktcholesterol!
Die dochter van een uitgever/drukker, die vanaf haar kindertijd verslaafd is aan elk beschreven/bedrukt vel papier! Gridi naar een breed assortiment geestelijke voeding: literatuur, politiek, theologie, geschiedenis, noem maar op. Lostu naar boeken over alternatieve geneeswijzen, natuur- en milieuvraagstukken en gezonde voeding.
Als ik thuis ben, is het bijna de hele dag bukutori. Ik ben nou eenmaal geen keukenprinses. Mijn meterslang uitschuifbare wenerhouten eettafel wordt alleen op hoogtijdagen gebruikt voor zoiets deftigs als een kerstdiner of een paasontbijt. Dan wordt voor een keer al het papier van tafel geveegd, komen er een damasten tafellaken en een echt servies voor in de plaats. Maar meestal liggen er, tussen de kaarsjes en het vaasje met bloemen, honderden lettertjes in alle maten en kleuren.
Wat er momenteel te smullen is op mijn tafel?
- een boek over winti t.g.v. de geest van de Tata Colinschool,
- het nieuwe prachtige verhalen-/kookboek van Ismene, klaargelegd voor m’n kleindochter Ella,
- twee Internationale Samenwerking (oei, nog in plastic, geen tijd gehad),
- twee geleende boeken (van Milan Kundera en Françoise Giroud ) die nu echt terug moeten naar Pim,
- twee van mij geleende boeken, de Kikkerkus en het Kamp van Broos en Kaliko die gelukkig terug zijn,
- de laatste Moksi (nee, niet aleysi, dus),
- het laatste boekenweekgeschenk: De Grote Wereld, van Arthur Japin, een juweeltje, dat gelukkig door geen enkele inbreker zal worden meegenomen,
- natuurlijk de onvermijdelijke kranten en krantenknipsels, brieven, mailtjes, bankafschriften en, en, en…
Tja, er ligt nog veel meer, maar ik zou zeggen: Kom een keer langs, als je nog nooit zo’n woron hebt gezien. Ze smult, knispert, frutselt, ritselt, smakt, mm..dat het een lieve lust is. Je mag beslist mee-eten: alle buku-nyanyanman nanga –uma zijn hierbij uitgenodigd om mee te doen aan mijn feestdis. Niet allemaal tegelijk, alstublieft en vooral geen hapjes van elkaar of van mij afpikken. En als er op tafel niets meer te smullen is, dan is er voor de echte woron nog veel meer switi mofo te vinden in de rest van mijn huis. Om maar niet te spreken van weeweewee dot internet dot com op mijn bureau in de studeerkamer.
!Nyan Switi.
Christine Samsom
