Onverwachts kreeg ik een uitnodiging om mee te gaan naar India. Echt goed voorbereid was ik dus niet en had maar één boek over dit enorme land in mijn kast staan, en dat dan nog geschreven door een Nederlander met Surinaamse inslag: ‘Het Nirwana is een lege trein. Reisverhalen over India' ( In de Knipscheer, 2000) van Michiel van Kempen. Hij legde de indrukken vast die hij tijdens zijn reis –samen met een Surinaams-hindoestaanse vriendin- opdeed. Jaren geleden had ik dit boek al eens gelezen, nu had mijn reisgenoot dus voorrang. Deze genoot van het boek en kon zijn harde lach in het vliegtuig onderweg naar Bangalore vaak moeilijk onderdrukken. ‘Maar hij overdrijft wel, dit kan echt niet echt zijn.' Eenmaal in India kwamen we tot de ontdekking dat veel beschreven wonderbaarlijkheden wel ‘echte echt' waren.
Een van de bijzonderheden van India is de opzet van reisgidsjes en plaatskaarten. De straatnamen staan niet alfabetisch gerangschikt, maar per wijk. Als je dus als argeloze buitenlander de naam van de wijk waarin je moet zijn niet kent, ben je verloren. In Bangalore gaf ik het zoeken dan ook al snel op en genoot van de dingen die ik gewoon tegenkwam. Een reisgenoot merkte op dat er in Delhi, onze volgende pleisterplaats, vrijwel geen uitgaansleven bestaat. Ik dus weer dapper een reisgids aangeschaft, en ja hoor: uitgaansleven. Delhi & NCR (National Capital Region) City Guide (Outlook Publishing, 2006) is een uitstekend, handzaam boekje van ruim 500 pagina's met alles erop en erin. Zelfs een klein boekenwijzertje aan een touwtje, zodat je weet waar je gebleven bent. Mijn touwtje zat bij Connought Place, wat in India uitgesproken wordt als Knott Place. Een enorme dubbele cirkel van gebouwen (Block A tot en met N) met allerhande winkels. Onder de grasvelden, die een deel van deze cirkel beslaan, is de ondergrondse Palika Bazaar gevestigd. Een ondergrondse grote rotonde van goedkope winkeltjes waar je wordt ingetrokken en bijna niet meer uitgeraakt. Wij ontsnapten, omdat de stroom uitviel.
Op Connaught Place vindt de geïnteresseerde bezoeker diverse boekwinkels. Ook hier een bepaalde systematiek, die helaas aan mijn argeloze persoon voorbij ging. Wij hebben bijna een hele dag doorgebracht in ‘The Bookworm', met achter de kassa de zeer charmante eigenaar dhr. Arora. Bijna dagenraad, Aurora, maar nog net niet. Als je je ogen sluit, is het net of je met een aristocratische Engelsman op leeftijd converseert. Meneer Arora verzekerde ons dat alles wat hij over de gehele wereld verscheept, wel degelijk aankomt ook. Ik keek blijkbaar een beetje ongelovig, want hij trok een groot boek met daarin allemaal verzendslipjes van over de gehele wereld te voorschijn. En ja, ook Zuid-Amerika: Brazilië. Hij had me over. Ik heb dus een schandalige hoop boeken gekocht. Vooral over Indiase cultuur en postkoloniale literatuurwetenschap (waar de Engelsen erg goed in zijn –vanwege India). Het was een genot om te zien hoe de boeken strategisch werden opgestapeld in een ongebleekte lap witte stof. Met een viltstift werd daar mijn adres opgeschreven, keurig duidelijk. En nu maar hopen dat het pakket, met een hele berg postzegels erop, ook daadwerkelijk aan komt. Net als vroeger. In ‘Het dagboek van Munshi Rahman Khan' ( S. Hira, red. Den Haag: Amrit, 2003) staat een foto met het bijschrift ‘Postzegels geplakt op een linnen doek, afkomstig van een boekenpakket uit India.' Er lijkt dus nog niet veel veranderd in de verscheping van India naar Suriname.
Opvallend is dat er in India speciaal boeken worden herdrukt voor een lage prijs, voor een groot publiek. Dit geldt bijvoorbeeld voor het zeer aan te bevelen boek over de geschiedenis van Old en New Delhi: ‘City of Djinns. A year in Delhi' van William Dalrymple ( www.pinguinbooksindia.com ) uit 1993. Vanaf 2004 ‘For sale in the Indian subcontinent only'. U kunt het dus wel beter in India kopen. Bij ‘The Bookworm' op Knott Place.